Het Alhambra (3): de Nasriden

Tags

, , , , , , ,

“Je doet er goed aan, mijn zoon, te huilen als een vrouw om dat wat je als man niet kon verdedigen”. Dit waren de legendarische woorden die sultana Aïcha tegen haar zoon Boabdil, de laatste sultan van het koninkrijk Granada, sprak op 2 januari 1492. Op deze dag had hij zijn hemelse paradijs op aarde – het Alhambra – aan het katholieke koningspaar Isabella I van Castilië en Ferdinand II van Aragón overgegeven. Voordat het echter zo ver kwam, wisten de Nasriden het ruim 250 jaar vol te houden in het zuiden van het Iberische schiereiland waar zij nu het onderspit dolven tegen de nieuwe machthebbers: de Christenen.

Lees verder

Advertenties

Het Alhambra (2): de Moorse overheersing en Reconquista van het Iberisch schiereiland

Tags

, , , , , , ,

In 1829 verbleef de Amerikaanse schrijver Washington Irving enkele maanden in het Alhambra: een dertiende-eeuws fort-paleis van de Moorse heersers van het Koninkrijk Granada (de Nasriden). Naar aanleiding van dit bezoek schreef hij het boek ‘Tales of the Alhambra’ dat uit 32 korte hoofdstukken bestaat. Irving beschrijft onder andere zijn tocht van Sevilla naar Granada, de verschillende gebouwen en ruimtes van het complex met hun bijbehorende legenden en vertelt ook over de huidige en voormalige bewoners van het Alhambra. Tevens buigt hij zich over de geschiedenis van de Moorse overheersing over het Iberisch schiereiland.

Lees verder

Het Alhambra (1): in de voetsporen van Washington Irving

Tags

, , , , , ,

Muren gedecoreerd met pleisterwerk zo fijn als kant, Arabische bogen, vergulde plafonds van cederhout, binnenpleinen met kabbelende fonteinen en betoverende tuinen. Dit was hoe het hemelse paradijs er uit zag voor de Nasriden-dynastie en zij noemden deze ommuurde stad het Alhambra. Tijdens een rondreis door Andalusië is een bezoek aan deze bezienswaardigheid van Granada een ‘must’, maar dat gaat niet zonder slag of stoot met het oog op de vele bezoekers. Hoe heerlijk zou het zijn om dit dertiende-eeuwse complex bijna helemaal voor jezelf alleen te hebben… Het overkwam de Amerikaanse schrijver Washington Irving in 1829. Lees verder

Het Hephaisteion

Tags

, , , , , , , ,

Hephaestus, de Griekse god van de smeedkunst, had een bijzondere band met de stad Athene en haar beschermster Athena. Beide goden hadden de mensheid verschillende ambachten en kunsten bijgebracht en werden geëerd als hun beschermers. De twee Olympiërs deelden niet alleen een gezamenlijk festival, de Chalkeia, maar werden ook samen vereerd in een tempel die uitkeek over de Atheense agora. Deze tempel verkeert vandaag de dag nog in uitstekende staat en wordt het Hephaisteion genoemd. Lees verder

Hephaestus, het zwarte schaap van het Griekse Pantheon

Tags

, , , , , , , , , , ,

Aan het einde van boek I van de Ilias, een epos van de befaamde Griekse dichter Homerus, wordt er een beeld geschetst van een goddelijk gezelschap dat achterover leunend op een zetel bekers met nectar nuttigt. Deze goden worden bijgeschonken door één van de twaalf Olympiërs wiens gehink door de zaal het ‘Homerische gelach’ ontketent. Dit zwarte schaap van het Griekse Pantheon was Hephaestus, god van de smeedkunst. Niet alleen liep hij mank, hij was ook nog eens lelijk en werd bovendien bedrogen door zijn beeldschone echtgenote. Hephaestus was echter ook listig en zijn twee rechterhanden waren onmisbaar, zowel voor de goden als Griekse helden en stervelingen. Lees verder

Afbeelding

Het Erechtheion en de Kariatiden

Tags

, , , , , , ,

Wie een bezoek brengt aan de hoofdstad van Griekenland kan niet om de Acropolis heen. Het witte pad naar de top van deze Tafelberg leidt naar de imposante Propyleeën met in de rechterhoek de lieftallige verschijning van de tempel van Athena Nikè. Eenmaal door de toegangspoort heen gelopen, wordt het oog meteen getrokken naar het befaamde Parthenon, de immense tempel van de godin Athena. Mijn persoonlijke voorkeur gaat echter uit naar het architectonische hoogstandje links van het Parthenon: het Erechtheion. Lees verder

Afbeelding

Cultuur bij de Oosterburen: de Externsteine

Tags

, , , , , , ,

Vlakbij het plaatsje Horn-Bad Meinberg, in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, heeft Moeder Natuur flink haar best gedaan. Circa 70 miljoen jaar geleden werden tussen de beboste heuvels van het Teutoburgerwoud de Externsteine gevormd. Deze imposante zandstenen formatie is een uniek natuurverschijnsel dat duizenden jaren lang de mens heeft aangetrokken en gefascineerd. Het bewijs hiervoor wordt door de stenen van deze ‘Germaanse Stonehenge’ zelf prijsgegeven. Lees verder

Afbeelding

Cultuur bij de Oosterburen: het Hermannsdenkmal

Tags

, , , , , , , , ,

In de laatste twee afleveringen van Cultuur bij de Oosterburen heeft u kunnen lezen over de zware nederlaag die de Romeinen in Germanië te verduren kregen tijdens de Varusslag in 9 na Christus en hoe het Arminius – de Cheruskische prins die deze klap had uitgedeeld – verder verging. Na zijn dood in 19 na Christus raakte Arminius in de vergetelheid, maar hier kwam verandering in vanaf het begin van de zestiende eeuw. Niet alleen verwierf Arminius, alias ‘Hermann’, een heldenstatus, hij gold ook als een historisch rolmodel. Men wijdde opera’s, gedichten, schilderijen en toneelstukken aan deze Duitse superheld met als ‘kers op de taart’ het Hermannsdenkmal in Detmold. Lees verder

Afbeelding

Cultuur bij de Oosterburen: Arminius, prins der Cherusken

Tags

, , , , , ,

Arminius, prins en ‘opruier’ van de Germaanse stam der Cherusken, bracht in 9 na Christus een zware nederlaag toe aan drie Romeinse legioenen en hun bevelhebber Publius Quinctilius Varus. Vanaf 14 na Christus zou Arminius een geduchte tegenstander vinden in de Romeinse bevelhebber Germanicus, waarbij hij en zijn bondgenoten soms aan de winnende dan weer aan de verliezende hand waren. Hieronder volgt zijn verhaal. Lees verder

Cultuur bij de Oosterburen: De Varusslag

Tags

, , , , , , ,

In 9 na Christus vond in de moerassen ten noorden van Osnabrück een slag plaats tussen de Germaanse stam der Cherusken en drie Romeinse legioenen die in de val waren gelokt. De plek waar deze slag plaats moet hebben gevonden, leidde tot veel discussie. Heden ten dage wordt Kalkriese in de Duitse deelstaat Nedersaksen aangewezen als dé plek waar de slag plaatsvond en opende Museum en Park Kalkriese hier zijn deuren in 2002.  
Lees verder